Αγαπητά Μου Τέκνα,
Σας αγαπώ και σας τιμώ πολύ. Είστε το κοριτσάκι του ματιού μου, και επέτρεψα να σταυρωθώ για την σωτηρία σας. Η Αγάπη μου γι' εσείς επιθυμούσε αυτή τη βαρύτατη προσφορά στον Πατέρα μου επειδή αυτός, όσο κι εγώ και το Άγιο Πνεύμα, θέλαμε να είστε μαζί μας αιώνια. Σας έκτισαμε για αυτό τον σκοπό, αλλά η πειράζουσα — εκείνη η φρικτή πειρασμός — σας κατέλαβε, και αν δεν έπρεπε να υποχωρήσετε, πέφτηκατε και πολύ καλά.
Η χάρις με την οποία πλημμύρισατε σας εγκατέλειψε, και για να τη σωστήσω σε εσάς, επιθυμούσα από όλη μου την αγάπη γι' εσείς να σας την δώσω πίσω. Η μόνη τρόπος ήταν να κάνω αποκατάσταση για αυτήν την αμαρτία στη θέση σας και να το πράξω πλήρως. Ο Θεός είχε προσβληθεί, αλλά οποιαδήποτε προσβολή μπορεί μόνο να επισκευαστεί πλήρως από ένα ισοδύναμο δώρο. Μια προσβολή εναντίον ενός Υψηλότερου Όντος μπορεί να εξιλεωθεί μόνο με μια αποκατάσταση που τον ικανοποιεί πλήρως, αλλά μόνο ο Θεός μπορούσε να φτασέει αυτό το επίπεδο αποκατάστασης. Έτσι είπα, «Ιδού, έρχομαι» (Ψαλμοί 40:8), και πραγματοποίησα αυτήν την τέλεια εξιλέωση, καλύπτοντας μέσω της θυσίας μου, της εγκαταλείψεώς μου και της παραδοχής μου όλες τις αμαρτίες των ανθρώπων σε όλη τη διάρκεια των αιώνων. Ο Θεός ικανοποιήθηκε, και η ανθρωπότητα πληρώθηκε πάλι με χάριτες, εκτός από όλους εκείνους μεταξύ τους που θα τα απορρίψουν.
Ένοιξα τον Ουρανό για εσάς και από τότε οι εκλεκτοί μου εισέρχονται σε αυτόν ένας-έναν, μετά την κοινωνία με τα μέρη της Παθούς Μου, του Σταυρού Μου και της Αποκατάστασής Μου. Κατά τη γήινη ζωή μου προσφέρθηκα θυσίες; συμπεριφερόμουν σύμφωνα με τις επτά χάριτες του Αγίου Πνεύματος(1), ασκώντας όλες τέλεια, και ο Θεός εγείρε μου. Απεβίωσα εγκαταλελειμμένος από τους ίδιους μου, εκτός από τη Μητέρα μου, τον αγαπητό μου αποστόλο Ιωάννη και λίγα ιερά γυναίκα που ήταν θαρραλέες και πιο απροσδόκητες από τους φοβισμένους αποστόλους μου.
Εξετάζατα υπεροχές, αδικίες και αποκλεισμούς με τον πιο σκληρό τρόπο, γιατί όντας Θεός, τα πάθαινα έντονα και περισσότερο από έναν απλό θνητό. Ο Πατήρ θεός είδε όλα; ήταν συνεχώς μαζί μου και δέχτηκε τις δάκρυές μου και τους τραυματισμούς μου με οίκτος και θεϊκή Αγάπη.
Προσέφερα εμένα για εσάς και είχε ληφθεί πάνω μου όλες οι αμαρτίες σας. Κάθε αμάρτημα ήταν ως αν το είχα κάνει εγώ ο ίδιος, και έμεινα τρομοκρατημένος και συγχυσμένος από αυτό. Ζήτησε τον Θεό για συγγνώμη για κάθε αμάρτημα, αλλά ήταν αναρίθμητα; τα γνώριζα όλα ωστόσο, τις φέρνω στο σώμα μου, εγώ μαστιγώθηκε λόγω τους, χτυπήθηκε λόγω τους, σέρνεται στη γη λόγω τους, και έκαναν δικά μου με τρόμο, οπωσδήποτε, αλλά ήταν δική μου ώστε να ικανοποιήσει την αποζημίωση τους.
Το στεφάνι των ακανθών επιβλήθηκε εις εμαυτόν λόγω πολλών αμαρτιών της υπερηφανίας; το ρύγχος μου έσπασε και τα μάγουλά μου διακοπήθηκαν λόγω πολλών αμαρτημάτων του κενού φροντίδας; η σάρκα μου διεκόπη από τη μαστίγωση λόγω των άπειρων αμαρτιών της σαρκός; είδα όλα και έκανε αποζημιώσεις για όλα. Ο δρόμος μου του Σταυρού ήταν δύσκολος και τόσο πονετικός; είδα κάθε αμάρτημα που έκανα ικανοποίηση από την υποδοχή όλων, από το πέφτω, από τον ανανέωση, και από το ξανά πέφτω. Τα πέταγματα μου διεκόπησαν τα τραυματισμένα γόνατά μου, κι η τριβή του ξύλου του σταυρού σκαλίζει την πλάτη μου και τις αιμορραγούσες πληγές μου.
Τα παιδιά μου, εάν μόνο γνώριζες πόσο κάθε λεπτό φαινόταν ώρες για Εμένα, πόσο κάθε πάθος φαινόταν πλήρης για Εμένα, και όμως δεν τελείωναν ποτέ αλλά αυξανόταν συνεχώς. Τότε ήρθε το στιγμιό της σταύρωσής μου, της γυμνότητάς μου, του κρεμάσμου μου στο αισχρό ξύλο, και έμεινα εκεί, αναστατωμένος, με τα χέρια μου ανοιχτά στον κόσμο σε μια θεϊκή κάλεσμα που θα διαρκέσει όσο ο κόσμος υπάρχει. Τότε, μετά από πολύ χρόνο, παραδόθηκα το πνεύμα μου; Ο Θεός άνθρωπος άφησε τον κόσμο αφού προσφέρθηκε στον Θεό την μεγαλύτερη Θυσία δυνατή, αυτή του Θεού προς τον Θεό για τη συγχώρεση των αμαρτιών όλων των ανθρώπων από την αρχή της ανθρωπότητας μέχρι το τέλος.
Κατά τις σαράντα μέρες που χώριζαν την Ανάσταση μου από την Αναλήψιμό μου, ετοίμασα τους αποστόλους και μαθητές μου για τον μελλόντια αποστολάτη. Δώσα τους τα εντολές μου, τη παρακίνηση μου, και ακόμη κάποιες συγκεκριμένες οδηγίες. Μετά την Πεντηκοστή, κατανοήσαν ό,τι είχε μένει ανεξέλεγκτο, και άρχισε ο αποστολισμός τους. Και από τότε, η Αγία Καθολική, Αποστολική και Ρωμαϊκή Εκκλησία, ιδρυμένη στο Σταυρό μου και τη Θυσία μου, συνεχίζει την κλήση της, παρά τις πειρασμούς, σταύρους και δυσκολίες στον δρόμο.
Σήμερα, η Αγία Εκκλησία, η Νύμφη μου, ακολουθεί το παράδειγμα του Δρόμου του Σταυρού μου, της Παθής μου και του Θανάτου μου στον Σταυρό. Οι πιστοί ιερείς είναι διασκορπισμένοι όπως οι αποστόλοι μου ήταν διασκορπισμένοι, αλλά θα επιστρέψουν όπως οι αποστόλοι μου επέστρεψαν στην Ανάσταση μου. Η Εκκλησία μου, η Νύμφη μου, είναι στο εικόνα και ομοίωμα μου, και αυτή επίσης θα λυπηθεί όπως οι αποστόλοι μου λυπήθηκαν. Αλλά θα αναστατήσει πιο όμορφη, καθαρότερη και δυνατότερη, όπως οι αποστόλοι μετά την Πεντηκοστή δεν ήταν πλέον οι φοβισμένοι των πρώτων ημερών, αλλά ευαγγελιστές στον ολόκληρο κόσμο, δίνοντας τις ζωές τους και όλο το εαυτό τους για τη διάδοση της πίστης.
Σήμερα η πίστις έχει αδυνατήσει στον κόσμο; οι άνθρωποι φαίνονται να έχουν ξεχάσει τον Χριστιανισμό, αλλά θα επιστρέψουν επειδή το Θύμα μου είναι για όλο τον κόσμο και όλες τις εποχές. Η πίστη σβήνει, αλλά θα αναζωπυρηθεί; η Αγία Εκκλησία θα επαναλάβει την παλιά της δύναμη, και οι κλήροι θα ανθίσουν ξανά.
Προσεύχεστε για αυτό, τα παιδιά μου, εσείς που έχετε μένει πιστοί σε με; προσεύχεστε για την ανάσταση της Αγίας Καθολικής Εκκλησίας, για τη καθαρότητα της πίστης της και για την ακεραιότητά της διδαχής.
Ευλογώ σας, στο Όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος †. Αμήν.
Ο Κύριός σου και Σωτήρ σου
(1) Σοφία, Σύνεση, Συμβούλιο, Ισχύς, Γνώσις, Ευλάβεια και Φόβος να προσβάλλει τον Θεό.
Πηγή: ➥ SrBeghe.blog