Drogie dzieci, Maryja Niepokalana, Matka wszystkich Narodów, Matka Boga, Matka Kościoła, Królowa Aniołów, Pomocy Grzesznych i Miłosierna Matka wszystkich dzieci ziemi — oto, dzieci, Ona przychodzi do was ponownie tego wieczoru, aby was kochać i błogosławić.
Moje dzieci, nie bójcie się; podejdźcie bliżej — jakże jesteście od siebie oddaleni!
Kiedy zrozumiecie, że to wszystko nie działa na waszą korzyść? Musicie pojąć, że bycie zjednoczonymi i szczere kochanie się nawzajem jest dobre i słuszne dla was wszystkich. Odświeżcie swoje relacje ze sobą; zaniedbaliście je już od pewnego czasu. Patrzycie na siebie krytycznymi i często nieco nieprzychylnymi oczyma — nie róbcie tego, dzieci. Jesteście dziećmi Boga, ciałem Boga, a Bóg tak nie postępuje.
Rozumiem, że nie macie łatwo podczas tej ziemskiej wędrówki, przy wszystkim, co dzieje się w wielu częściach świata, ale macie jedną pewność: macie swojego Pana i to do NIEGO musicie patrzeć, słuchać i się modlić — ponieważ Jezus zawsze wskazuje wam właściwą drogę, nawet w najboleśniejszych chwilach, a zwłaszcza w tych bolesnych, gdyż Jezus pokazuje wam drzwi, przez które macie przejść.
Widzicie, dzieci, zwracam się do was wszystkich raz jeszcze i zapytacie: „Jak możemy skontaktować się z Jezusem?”.
Przez duszę, dzieci — przez duszę! Czerpcie z niej; uważajcie, by nie pomylić jej ze swoją technologią — ona jest czymś więcej, znacznie więcej; jest potężna, ponieważ jest samym Bogiem! Czerpcie z niej, napełniajcie się nią; musicie nauczyć się słuchać duszy. Kiedy dusza komunikuje się z waszym sercem, wasze umysły czerpią z serca, ale nie możecie się spieszyć; musicie na chwilę przystanąć. Nie gonicie za konsumpcjonizmem ani fałszywymi ideałami — to wszystko jest niczym; tylko Jezus jest prawdziwy i święty.
No już, powtarzam, nie bójcie się!
Róbcie to, co wam powiedziałem; kiedykolwiek zechcecie, jesteście zdolni do wszystkiego, ponieważ, powtarzam, jesteście dziećmi Boga!
CHWAŁA OJCU, SYNOWI I DUCHOWI ŚWIĘTEMU
Daję wam Moje Święte Błogosławieństwo i dziękuję wam za słuchanie Mnie.
MÓDLCIE SIĘ, MÓDLCIE SIĘ, MÓDLCIE SIĘ!
JEZUS UKAZAŁ SIĘ I RZEKŁ
Siostro, to Jezus mówi do ciebie: BŁOGOSŁAWIĘ CIĘ W MOJEJ TRÓJCY, KTÓRĄ JEST OJCIEC, JA SYN I DUCH ŚWIĘTY! AMEN.
Niech On zstąpi, zachwycający, obfity, uświęcający i świetlisty, na wszystkie ludy ziemi, aby zrozumiały, że nie mogą patrzeć na siebie nawzajem ze zdumieniem, lecz raczej biec ku sobie z miłości.
Dzieci, Ten, który mówi do was w tej chwili, to wasz Pan Jezus Chrystus, Ten, który powiedział wam: „ZE MNĄ AŻ DO KOŃCA ŚWIATA!”
Dość tego rozbicia — nie lubię go. Jesteście oddaleni od siebie, oddaleni ode Mnie — czym się staliście? Czy kiedykolwiek zadaliście sobie to pytanie? Zróbcie to zatem! Zapytajcie siebie: „Czym się staliśmy?”. Myślę, że nie wiecie, jak na to odpowiedzieć, ale ja wam powiem: nicością wewnątrz nicości — a jednak nie jesteście nicością, ponieważ jesteście dziećmi Boga. Porzućcie nicość i owińcie się miłością, którą wam daję; przyjmijcie ją obficie. Jeśli nie chcecie przyjść do Mnie, przynajmniej wypełnijcie się miłością, którą wam daję; nigdy nie czujcie się syci Moją miłością.
Moje dzieci, czy nie widzicie, dokąd zmierza ten świat? Dopóki trwać będzie wasz ziemski pobyt, przeżyjcie go dobrze — kochając się nawzajem. Nie gardźcie sobą; nie patrzcie na siebie obcym wzrokiem; a przede wszystkim nie krytykujcie. Język nie ma kości, a jednak łamie kości; jest jak miecz — trzymajcie go w ryzach.
Dziś wieczorem odnawiam Moje zaproszenie: „CZY WSZYSCY CHCECIE BYĆ GOŚĆMI PRZY MOJEJ STUDNI MIŁOŚCI?”
Przyjmę to jako odpowiedź twierdzącą i wszystko przygotuję!
Chodźcie, przychodźcie licznie; mam miłość do przekazania każdemu z was. Nigdy się nie zmęczę, a gdy was zobaczę, będę Święty pośród was!
BŁOGOSŁAWIĘ WAS W MOJEJ TRÓJCY, KTÓRA JEST OJCEM, MNĄ SYNEM I DUCHEM ŚWIĘTYM! AMEN.
MATKA BOŻA BYŁA UBRANA CAŁKOWICIE NA BIAŁO, NA GŁOWIE MIAŁA KORONĘ Z DWUNASTU GWIAZD; W PRAWEJ RĘCE TRZYMAŁA ZAPALONĄ ZŁOTĄ POCHODNIĘ, A U JEJ STÓP ZNAJDOWAŁ SIĘ ŚWIAT PODZIELONY NA PÓŁ — PO JEDNEJ STRONIE BYŁA KWITNĄCA ZIEMIA, A PO DRUGIEJ JAŁOWA I SUCHA ZIEMIA.
JEZUS POJAWIŁ SIĘ W SZATACH MIŁOSIERNEGO JEZUSA; GDY TYLKO SIĘ UKAZAŁ, KAZAŁ NAM ODMÓWIĆ MODLITWY PAŃSKIEJ; NA GŁOWIE MIAŁ TIARĘ, W PRAWEJ RĘCE TRZYMAŁ ŁAŃCUCH, A U JEGO STÓP NA TRAWIE ROZŁOŻONY BYŁ OBRUS, NA KTÓRYM STAŁO WIELE KOSZY WYPEŁNIONYCH OWOCAMI I WARZYWAMI.
OBECNI BYLI ANIOŁOWIE, ARCHANIOŁOWIE I ŚWIĘCI.
Źródło: ➥ www.MadonnaDellaRoccia.com