Vandaag was ik aanwezig bij mijn Eerste Zaterdag gebedssamenkomst bij mijn vriendin Jan thuis.
Toen Silvana arriveerde bij onze gebedssamenkomst, merkte ik op dat ze helemaal in het zwart gekleed was.
Ik zei: “Silvana, je bent helemaal in het zwart. Wat is er gebeurd? We hebben je gemist de vorige keer dat je niet kwam.”
Ze vertelde me dat haar moeder net was overleden en dat ze zich zorgen maakte over waar ze nu is. Ze zei dat haar moeder vlak voor haar dood een spirituele ervaring had gehad. Ze keek met vreugde op haar gezicht naar iets en hief haar armen op naar wat ze zag.
Vandaag hebben we de Cenacle-rozenkransgebeden gebeden, inclusief alle vier de mysteries van de Heilige Rozenkrans, de Litanie tot de Gezegende Moeder en de zestien Onze Vaders ter ere van God de Vader, om barmhartig te zijn voor de wereld.
Tijdens de gebeden, terwijl ik mediteerde over het Mysterie van de Hemelvaart van Onze Heer, dacht ik: ‘Heer, neem veel zielen met U mee naar de Hemel. Neem Silvana’s moeder met U mee, als ze er nog niet is.’
Tegen het einde van onze gebeden schrok ik toen de moeder van Silvana plotseling aan mijn rechterkant verscheen en tegen me begon te praten. Ze zag er erg jong uit, hoewel ze op tachtigjarige leeftijd was overleden. Ik herinnerde me dat ze vroeger samen met haar dochter naar onze gebeden kwam.
Ze zei: “Valentina, ik kom je vertellen, om mijn dochter Silvana te vertellen, dat ze niet om mij moet rouwen en huilen en zo verdrietig moet zijn, want ik ben op de mooiste plek. Ik kan je niet beschrijven hoe mooi het is. Ik ben gelukkig geweest in de wereld, maar niet op de manier waarop ik dat nu ben. Op het moment dat ik mijn laatste adem uitblies, verscheen plotseling de Gezegende Moeder, prachtige Moeder uit de Hemel, aan mij, en Zij bracht vele engelen met Zich mee. Ze glimlachten allemaal naar me en ze namen me gewoon mee. Ze zeiden: Kom met ons mee.”
“De Gezegende Moeder zei: Kom, ik neem je mee naar huis. Ik ging met hen mee, maar ik wist niet waar ik naartoe ging. Toen ik deze prachtige plek bereikte, kan ik jullie niet beschrijven hoe mooi het is, hoe heilig het is, en ik ben zo dankbaar en ik ben zo gelukkig. Zeg tegen Mijn dochter, Silvana, dat ze in vrede moet zijn, moet bidden en niet verdrietig moet zijn.”
Ze zag er zo gelukkig uit en glimlachte.
De Gezegende Moeder koos de lezing uit het Blauwe Boek van Pater Gobbi voor de rozenkrans-cenakel van vandaag. Ze glimlachte en verscheen vlak voor Lydia, die uit het Blauwe Boek las.
Ze zei: “Mijn kinderen, ik kijk uit naar deze dag waarop jullie samenkomen, omdat jullie Mij zoveel prachtige gebeden aanbieden die andere gebedsgroepen Mij niet aanbieden — niet zoveel gebeden als jullie.”
“Weten jullie wat dat allemaal betekent? Het betekent dat jullie heiliger en heiliger worden. Jullie erven heiligheid door de gebeden. Mijn Zoon en ik verwelkomen jullie gebeden echt, want we hebben ze nodig voor de wereld. Jullie troosten ook Mijn Zoon.”
Toen we al onze gebeden hadden voltooid, zei de Gezegende Moeder: “Vraag Jan of ze één roos kan kiezen en die aan je kan geven. Neem hem mee naar huis naar je kleine altaar en op die manier troost je Mijn Zoon. Hij is zo gekwetst door de wereld. Zo zondig is de wereld.”
Ik vertelde Jan wat de Gezegende Moeder had gevraagd. Jan zei: “Neem er zelf maar een.”
Ik zei: “Nee, de Gezegende Moeder zei dat jij er één aan mij moet geven.”
Ze koos een klein roze roosje en gaf het aan mij om mee naar huis te nemen. Dit is de lievelingskleur van de Gezegende Moeder. Door al de gebeden en de verschijning van onze Gezegende Moeder zijn de rozen gezegend.
De gebedsbijeenkomst van vandaag was zo bijzonder, en toch ging ik bijna niet. Ik had slecht geslapen en had veel klusjes thuis te doen. Dan hoorde ik plotseling in mijn hart: “Nee, dat kan wachten. Ga bidden.”
Ik was blij dat ik bij de gebeden was geweest. Het was een prachtige en bijzondere dag.
Dank U, Gezegende Moeder en Heer Jezus.