Mga anak ko, salamat sa inyong pagkakaisa sa panalangin.
Mga anak ko, huwag kayong mabagabag sa mga nagsasalita ng masama laban sa inyo, kundi magpakita kayo ng awa — magpakita kayo ng awa sa kanila. Huhusgahan sila ng Diyos nang may Awa at Banal na Katarungan, ngunit kayo, Mga anak Ko, magtiwala kayo sa Diyos, na hindi kayo kailanman iniwan.
Sa malapet na kapahamakan ang taong nagtitiwala sa tao, ngunit mapalad siya na nagtitiwala sa Diyos.
Manalangin at manatiling tahimik sa harap ng kasamaan; manalangin lamang, at huwag hayaang maging mapait ang inyong mga puso. Hayaan Ninyong dalhin Ko ang kapayapaan sa inyong mga puso, at, habang nakasilong sa Aking banal na Mantó, wala kayong dapat ikatakot.
Binabasbasan ko kayong lahat sa ngalan ng Santisima Trinidad.
Pagninilay sa Mensahe:
Ipinapakita sa atin ng Mahal na Birhen ang landas na dapat sundin sa gitna ng mga paghihirap sa buhay: panalangin, katahimikan, at pagpapatawad. Maging si Hesus, nang harapin si Herodes — na nagnanais makakita ng isa sa Kanyang mga himala — o nang harapin ang Kanyang mga nagpahirap, ay nanatiling tahimik at nakiusap sa Ama na patawarin sila. Kung ilalagay natin ang ating tiwala sa tao, palagi tayong mabibigo.
Gayunpaman, mapalad ang mga nagtitiwala sa Diyos, sapagkat “sila ay tulad ng isang punong itinanim sa tabi ng agos ng tubig, na nagbubunga sa takdang panahon… at anuman ang kanilang gawin ay nagtatagumpay,” gaya ng ipinapahayag sa Salmo 1. Itapon natin ang kapaitan at pighati, nang may katiyakang wala tayong kukulangin kung pananatilihin natin ang Diyos at ang Kanyang kapayapaan sa ating mga puso.
Pinagmulan: ➥ LaReginaDelRosario.org