Moi umiłowani Dzieci,
Czego chcecie ode Mnie? Przemawiam do was jak Ojciec, ponieważ jestem Bogiem, waszym Ojcem, waszym Bratem i waszym Umiłowanym. Jestem Bogiem i jako taki jestem waszym Zbawicielem — tak, jestem Nim, ale jestem także waszym Ojcem z całą łaskawą władzą, jaką mam nad Moimi dziećmi. Kocham was tak, jak żaden ojciec, choćby był najbardziej łaskawy, nie może was kochać, ponieważ znam was doskonale. Znam wasze starania, by zachowywać się jak dobrzy katolicy, lecz często dajecie się ponieść osobistym osądom, wrażeniom, a przede wszystkim brakowi formacji.
Aby być dobrym sędzią, należy znać wszystkie fakty sprawy podlegającej ocenie i wzorować się na najlepszym Sędzią na ziemi, Jezusie Chrystusie, który sam jest jednocześnie Bogiem i człowiekiem. Powiedziałem: „Nie sądźcie, a nie zostaniecie osądzeni” (Łk 6,37), ale powiedziałem również: „Kto ma moje przykazania i je przestrzega, ten mnie kocha i będzie miłowany przez mojego Ojca” (J 14,21). Wszystko jest ze sobą powiązane: miłość i wyrozumiałość, miłość i roztropność — ta cnota kardynalna, która prowadzi was do wyboru najlepszych środków, aby wieść chrześcijańskie życie i dostąpić Nieba.
Choć nie wolno wam sądzić ludzi, musicie odróżniać prawo od błędu, dobre uczynki od złych, prawdę od fałszu oraz mowę błędną lub szkodliwą. Na przykład pierwsze przykazanie Boże nakazuje wam czcić i kochać Boga doskonale. Żaden inny bóg — który zatem nie byłby Bogiem — nie może być postawiony na równi z Nim; żadna nauka, która nie jest Jego nauką, nie może być traktowana przychylnie kosztem Jego nauczania. Postawienie Boga i innych na tym samym poziomie jest naruszeniem pierwszego z Bożych Przykazań — On, który jest waszym Ojcem i który pragnie prowadzić was tylko do Niego.
Tylko Bóg jest godzien miłości; tylko Bóg jest godzien uwielbienia; tylko Bóg jest prawowity; a każda żywa istota, która zniekształca Jego Prawo, Jego Słowa lub Jego Przykazania, nie jest Go godna. Czyż nie powiedziałem: „Bez Mnie nic nie możecie uczynić” (J 15,5)? Zaprawdę, to Ja, Pan, mówię wam to: bezcelowe jest jednoczenie wszystkich religii w modlitwie o pokój, gdyż ci, którzy Mnie nie znają, nie modlą się do Mnie, a ci, którzy nazywają się chrześcijanami, lecz nie są Moimi uczniami — ponieważ zniekształcili Moje nauczanie — nie modlą się do Mnie z pokorą, którą powinien mieć każdy pobożny wierzący.
Najświętsza Dziewica Maria, Moja Matka, została wybrana przez Boga spośród wszystkich innych kobiet, ponieważ była posłuszna Moim prawom i Mojemu nauczaniu oraz dlatego, że nie miała żadnych egoistycznych pragnień. Pokora to niepragnienie niczego dla siebie, pragnienie jedynie Bożej Woli dla siebie i dla świata oraz miłość do bliźniego, jako stworzenia Bożego, a zatem również przez Niego umiłowanego; to jest fundament wszelkiej miłości charytatywnej, którą Moja Matka praktykowała w sposób doskonały. Miłość, z jaką Moja Matka kochała Boga i ludzkość, doprowadziła ją pod stopy Krzyża; tam, wraz ze swoim Boskim Synem, uczestniczyła w Jego Świętej Ofierze, w pełni z Nim zjednoczona, poddana Bożej Woli bez żadnej myśli o sobie. Płakała, tak, lecz były to łzy miłości, współczucia, zrozumienia ceny grzechu i zjednoczenia z Tym, który był składał w ofierze. Przyjęła tę Ofiarę dokładnie tak, jak pragnął tego sam Pan — aby odkupić każdego mężczyznę, każdą kobietę, każde dziecko i mieć ich przy Sobie w Niebie przez całą wieczność. W godzinach Mojego cierpienia na Krzyżu znałem uczucia, które poruszały duszę Mojej Matki, i powierzyłem jej całą ludzkość, aby mogła zaoferować im swoją macierzyńską opiekę.
Mój Krzyż podarował wam to synostwo z wyjątkową Matką, która bardzo poważnie traktuje swoją macierzyńską rolę i przynosi wam pokój, bezpieczeństwo, zrozumienie, przewodnictwo oraz stabilność serca, które zawsze kocha, zawsze zachęca i jest zawsze pełne równowagi.
Ci, którzy nie znają Mojej Matki lub nie żywią do niej oddania, nie są uważni na Moje słowa, którymi dałem im Moją Matkę jako ich Matkę. A jeśli nie są uważni na jedno z Moich słów, które jest tak ważne, to nie są uważni na żadne z nich — lub tylko na te, które wyrywają z kontekstu. Ci, którzy nazywają siebie protestantami, protestują i jako tacy — niezależnie od tego, czy należą do tego czy innego Kościoła reformowanego — nie idą za Mną prostą i pokorną drogą, do której wzywam każdego mężczyznę i kobietę. Znam tylko jeden Kościół, ten, który założyłem, a w Niebie wszystkie Moje dzieci poznają Mnie takim, jakim jestem — w Jedności, Wierności i Prawdzie — i poznają Moją Matkę taką, jaka jest, ze wszystkimi jej tytułami i całym jej majestatem jako Królowej Nieba i Ziemi.
Kocham wszystkich ludzi, niezależnie od ich religii; udzielam im Moich łask nawrócenia i wysłuchuję ich modlitw, gdy proszą Mnie o to, co im proponuję. Czym są te propozycje? Tymi, które są zgodne z Moją nauką i wypowiedziane pobożnym sercem — to jest sercem pokornym i uległym. Przypowieść o mycie i faryzeuszu (Łk 18,9–14) jest wciąż aktualna; wysłuchuję modlitw składanych z pokorą, ale gdy ludzie modlą się do Mnie z pychą lub modlą się do kogoś innego niż Ja — jak robią to poganie — te modlitwy nie docierają do Mojego Serca, które jest pełne czułości i zawsze skłonne wysłuchać próśb tych, którzy modlą się do Mnie w duchu i w prawdzie (J 4,23–24).
Drogie dzieci, czytajcie Ewangelie ponownie, medytujcie nad nimi, wprowadzajcie je w życie, módlcie się do Mnie w duchu i w prawdzie, a Ja was wysłucham.
Niech Bóg będzie błogosławiony dziś i na wieki; niech będzie znany i kochany w duchu i w prawdzie. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego †. Amen.
Wasz Pan i wasz Bóg
Źródło: ➥ SrBeghe.blog