Aking mga minamahal na Anak,
Ano ang gusto ninyo mula sa Akin? Kinakausap ko kayo bilang isang Ama dahil Ako ay Diyos, ang inyong Ama, ang inyong Kapatid, at ang inyong Minamahal. Ako ang Diyos, at bilang ganoon, Ako ang inyong Tagapagligtas — oo, Ako nga, ngunit Ako rin ang inyong Ama na may lahat ng mapagpalang awtoridad sa Aking mga anak. Mahal ko kayo sa paraang walang amang, gaano man siya kabuti, ang makakapagmahal sa inyo, dahil kilala ko kayo nang lubos. Alam ko ang inyong mga pagsisikap na kumilos bilang mabubuting Katoliko, ngunit madalas ay hinahayaan ninyong tangayin kayo ng inyong mga personal na paghatol, ng inyong mga impresyon, at higit sa lahat, ng inyong kawalan ng pormasyon.
Upang maging isang mabuting hukom, dapat alam ang lahat ng katotohanan tungkol sa kasong huhusgahan at dapat tumingin sa pinakamahusay na Hukom sa lupa, si Jesu-Cristo, na Siya mismo ay kapwa Diyos at tao. Sinabi Ko, “Huwag kayong humatol, at hindi kayo hahatulan” (Lk 6:37), ngunit sinabi Ko rin: “Ang sinumang mayroon ng Aking mga utos at tumutupad sa mga ito — ang taong ito ang nagmamahal sa Akin at mamahalin ng Aking Ama” (Juan 14:21). Ang lahat ay magkakaugnay: pag-ibig at pagtitimpi, pag-ibig at katalinuhan — ang pangunahing birtud na iyon na gumagabay sa inyo upang piliin ang pinakamainam na paraan upang mamuhay ng isang Kristiyanong buhay at marating ang Langit.
Bagama't hindi ninyo dapat hatulan ang mga tao, dapat ninyong kilalanin ang tama mula sa mali, ang mabubuting gawa mula sa masasama, ang katotohanan mula sa kamalian, at ang maling o nakakasamang pananalita. Halimbawa, ang Unang Utos ng Diyos ay nag-uutos sa inyo na sambahin at mahalin ang Diyos nang lubos. Wala nang ibang diyos — na samakatuwid ay hindi Diyos — ang maaaring ituring na kapantay Niya; walang turong hindi Kanya ang maaaring tingnan nang paborable kapalit ng Kanyang turo. Ang paglalagay sa Diyos at sa iba sa parehong antas ay isang paglabag sa una sa mga banal na Utos — Siya na inyong Ama at nagnanais na akayin kayo sa Kanya lamang.
Ang Diyos lamang ang dapat mahalin; Ang Diyos lamang ang karapat-dapat sambahin; Ang Diyos lamang ang lehitimo; at sinumang nilalang na bumabaluktot sa Kanyang Batas, sa Kanyang mga Salita, o sa Kanyang mga Utos ay hindi karapat-dapat sa Kanya. Hindi ba't sinabi Ko, “Kung wala Ako, wala kayong magagawa” (Juan 15:5)? Tunay nga, at Ako, ang Panginoon, ang nagsasabi nito sa inyo: walang saysay na pag-isahin ang lahat ng relihiyon upang manalangin para sa kapayapaan, sapagkat yaong mga hindi nakikilala Ako ay hindi nananalangin sa Akin, at yaong mga, habang tinatawag ang kanilang sarili na mga Kristiyano, ay hindi Ko mga alagad — dahil binaluktot nila ang Aking turo — ay hindi nananalangin sa Akin nang may pagpapakumbaba na dapat taglayin ng bawat debotong mananampalataya.
Ang Pinakabanal na Birheng Maria, Ang Aking Ina, ay pinili ng Diyos mula sa lahat ng iba pang kababaihan dahil siya ay masunurin sa Aking mga batas at sa Aking turo, at dahil wala siyang pansariling hangarin. Ang pagpapakumbaba ay ang hindi paghahangad ng anuman para sa sarili, ang paghahangad lamang ng Banal na Kalooban para sa sarili at para sa mundo, at ang pagmamahal sa kapwa dahil siya ay nilalang ng Diyos at samakatuwid ay minamahal din Niya; ito ang pundasyon ng lahat ng kawanggawa, na isinagawa ng Aking Ina nang may kasakdalan. Ang pag-ibig kung saan minahal ng Aking Ina ang Diyos at ang sangkatauhan ay nag-akay sa kanya sa paanan ng Krus; doon, kasama ng kanyang Banal na Anak, nakibahagi siya sa Kanyang Banal na Sakripisyo, ganap na kaisa Niya, pasakop sa Banal na Kalooban nang walang anumang iniisip para sa sarili. Umiyak siya, oo, ngunit ang mga iyon ay luha ng pag-ibig, ng habag, ng pag-unawa sa halaga ng kasalanan, at ng pakikipagkaisa sa Isang isinasakripisyo. Tinanggap niya ang Sakripisyong ito gaya ng ninais ng Panginoon Mismo — upang tubusin ang bawat lalaki, bawat babae, bawat bata, at upang makasama sila Niya sa Langit sa habang panahon. Sa oras ng Aking pagdurusa sa Krus, alam Ko ang mga damdaming gumagalaw sa kaluluwa ng Aking Ina, at ipinagkatiwala Ko sa kanya ang buong sangkatauhan upang maialay niya sa kanila ang kanyang mapag-inang proteksyon.
Ang Aking Krus ay nagkaloob sa inyo ng pagiging anak sa isang pambihirang Ina, na tinatanggap nang may buong seryoso ang kanyang tungkulin bilang ina at nagbibigay sa inyo ng kapayapaan, seguridad, pag-unawa, gabay, at katatagan ng isang pusong laging mapagmahal, laging nakapagpapatibay, at laging balanse.
Ang mga hindi nakikilala ang Aking Ina o walang debosyon sa kanya ay hindi nakikinig sa Aking mga salita, na nagbigay sa kanila ng Aking Ina bilang kanilang Ina. At kung hindi sila nakikinig sa isa sa Aking mga salitang napakahalaga, hindi sila nakikinig sa alinman sa mga ito — o doon lamang sa mga pinipilipit nila mula sa konteksto. Ang mga tumatawag sa kanilang sarili na Protestante ay nagpoprotesta, at dahil dito — kabilang man sila sa ganito o ganoong Reformed church — hindi nila Ako sinusunod sa tuwid at mapagpakumbabang landas kung saan tinatawag Ko ang bawat lalaki at babae. Iisa lamang ang Simbahang alam Ko, ang Simbahang itinatag Ko, at sa Langit, makikilala Ako ng lahat ng Aking mga anak kung sino talaga Ako — sa Pagkakaisa, sa Katapatan, at sa Katotohanan — at makikilala nila ang Aking Ina kung sino siya, kasama ang lahat ng kanyang mga titulo at ang lahat ng kanyang kadakilaan bilang Reyna ng Langit at Lupa.
Mahal Ko ang lahat ng tao, anuman ang kanilang relihiyon; ipinagkakaloob Ko sa kanila ang Aking mga biyaya ng pagbabalik-loob, at dinidinig Ko ang kanilang mga panalangin kapag hinihiling nila sa Akin ang inaalok Ko sa kanila. Ano ang mga alok na ito? Yaong mga tugma sa Aking turo at ginawa nang may debotong puso — samakatuwid, isang mapagpakumbaba at masunuring puso. Ang parabola ng maniningil ng buwis at ng Pariseo (Lucas 18:9–14) ay mahalaga pa rin hanggang ngayon; dinidinig Ko ang mga panalanging iniaalay nang may pagpapakumbaba, ngunit kapag nananalangin ang mga tao sa Akin nang may kayabangan o nananalangin sa iba maliban sa Akin — gaya ng ginagawa ng mga pagano — ang mga panalanging iyon ay hindi nakakarating sa Aking Puso, na puno ng lambing at laging handang magbigay sa mga kahilingan ng mga nananalangin sa Akin sa espiritu at sa katotohanan (Juan 4:23–24).
Mga mahal Kong anak, basahin muli ang mga Ebanghelyo, pagnilayan ang mga ito, isabuhay ang mga ito, manalangin kayo sa Akin sa espiritu at sa katotohanan, at diringgin Ko kayo.
Pagpalain nawa ang Diyos ngayon at magpakailanman; nawa'y makilala at mahalin Siya sa espiritu at sa katotohanan. Sa Pangalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo †. Amen.
Ang inyong Panginoon at ang inyong Diyos
Pinagmulan: ➥ SrBeghe.blog