Gedurende de nacht, toen de pijn in mijn benen zeer hevig was, werd ik door de Engel naar de hemel gebracht, naar de Gezegende Moeder.
Ik zei: “Gezegende Moeder, in de hemel ziet U er zo mooi uit.” Wanneer ik de Gezegende Moeder in de hemel zie, draagt Zij geen sluier, dus ik bewonderde Haar volledige schoonheid.
Ik volgde Haar naar een kamer en Zij zei: “Kom. Hier bereid Ik wat voeding voor Mijn kinderen wanneer zij naar de hemel komen.”
“Oh, Gezegende Moeder, U bent aan het koken!”
Zij zei: “Valentina, ga naar de volgende kamer en breng Mij wat spinazie.”
Ik vroeg: “Gezegende Moeder, wat voor soort spinazie? De Engelse spinazie of de normale spinazie?”
De Gezegende Moeder glimlachte slechts. Ik opende de deur naar de volgende kamer en Zij zei: “Ga naar binnen, ga naar binnen.”
Bij het binnengaan was ik verbijsterd door hoe mooi het binnen was. Langs één zijde van de muur stonden vele smetteloze, zilveren koelkasten die van de vloer tot aan het plafond reikten. Terwijl ik verder ging, zag ik de spinazie, die heel hoog groeide in bakken, met levendig groene bladeren en dikke stengels. Tot mijn verbazing stonden er in elke hoek van de bakken ook kleine kerstboompjes en versieringen, glinsterend en sprankelend.
Veelmalen vertelde de Gezegende Moeder mij dat ik me moest voorbereiden op Kerstmis in juli.
Ik riep uit: “Wauw! Wat mooi, ik heb nog nooit zoiets gezien!”
Ik nam twee van de spinazieplanten en overhandigde ze aan de Gezegende Moeder en zei: “Gezegende Moeder, ik heb nog nooit spinazie zo mooi en gezond zien groeien. Ik wist niet dat ze in de hemel spinazie kweken.”
Lachend antwoordde Zij: “Valentina, wees niet verrast — dit is de Hemel. Alles kan gebeuren in de Hemel, maar dat betekent niet dat ik spinazie kweek om te koken — dit is de vrucht die jij hebt voortgebracht met jouw pijn en lijden!”
De Gezegende Moeder zag er zo stralend en gelukkig uit terwijl Zij mij warm omhelzde.
Het was binnen zo mooi dat ik niet weg wilde gaan, maar de Gezegende Moeder opende de deur en we gingen samen naar buiten.