Vanmorgen, toen ik het Angelusgebed bad, verschenen er drie engelen.
Ze zeiden: “Aanbid het Heilig Hart van Jezus, dat vandaag de dag zo beledigd wordt in de wereld. Zijn Hart is er volledig doorheen geprikt. Troost Hem.”
Alle drie de engelen waren zo gelukkig en enthousiast om met me te spreken. Ze begonnen tegelijkertijd te praten. De een vroeg: “Ken je mij?” Toen herhaalde de tweede: “Ken je mij?” De derde deed hetzelfde, bijna alsof ze met elkaar concurreerden om mijn aandacht.
“Valentina, ken je ons? Ken je mij? Ik heb je daarheen gebracht, ik heb je overal mee naartoe genomen. Ik was altijd bij je,” zeiden ze.
Kalm antwoordde ik: “Ja, jullie zien bekend uit.”
Ze zeiden: “Natuurlijk zien we er bekend uit! We hebben je overal mee naartoe genomen. We leiden je en beschermen je.”
Ik zei: “Ik dank jullie, ik dank alle engelen voor hun hulp en leiding.”
Ze vervolgden: “We zijn altijd bij je. We beschermen je altijd. Maak je geen zorgen, we zijn door God gestuurd, maar je moet moedig zijn en tegen mensen spreken.”
Ik zei: “Nou, ik doe mijn best, en dat is alles wat ik kan doen.”
De engel in het midden hield een klein open boekje vast, waarvan de pagina's volgeschreven waren. Sommige tekst liep horizontaal, andere verticaal. Waar er ook een klein beetje ruimte was, daar stond tekst op. Dit was een boek van Boodschappen.
De engelen legden de betekenis van het boekje niet uit.
De centrale Engel zei: "We weten dat je uit Slovenië komt en dat je voor je land bidt, maar nu beledigt de wereld God zo erg, zelfs jouw land, Slovenië. Ze aanbidden allemaal voetbal. Ze aanbidden de bal, maar niemand aanbidt God. God is zo beledigd. Hij is echt neerslachtig."
"Je moet mensen vertellen dat er midden in de zomer een straf voor de mensheid zal komen. Het zal twee of drie graden onder nul zijn — vrieskou, net zoals de harten van de mensen bevroren zijn. Onze Heer zal toestaan dat deze straf plaatsvindt."
Terwijl de Engel sprak over hoe onze Heer God zo beledigd en verdrietig is, begon ik voor Hem te huilen en maar te huilen.
Ik zei: "Maar wat kan ik doen? Ze luisteren niet naar me."
Ze antwoordden: "Doe je best, maar blijf proberen en geef niet op."
Toen ik me omdraaide, hapte ik naar adem toen ik God de Vader naast me op een klein bankje zag zitten, gekleed als een priester, met Zijn Heilige Hoofd gebogen in diepe droefheid. Ik huilde om Onze Heer omdat de pijn die God de Vader voelde, mijn hart binnendrong. Ik voelde dat Hij het gewoon helemaal zat was.
Ik zei tegen de engelen: "Maar er zijn nog steeds mensen die van God houden."
Ze antwoordden: "Ja, maar dat is slechts een druppel op een gloeiende plaat."
"Zie je God de Vader, hoe verdrietig Hij is?" zeiden ze.
Heer God, wees barmhartig voor de wereld.