ఈ రోజు ఉదయం దేవదూత వచ్చి నన్ను పవిత్ర ఆత్మలను దర్శించుకోవడానికి పర్గేటరీకి తీసుకువెళ్ళాడు. పర్గేటరీలోని ఈ భాగంలో చాలా మంది పురుషులు ఉన్నారు. వారిలో ఒకరు, చాలా గౌరవప్రదంగా కనిపిస్తూ, సూట్ ధరించి, నన్ను పలకరించడానికి ముందుకు వచ్చారు. ఆయన వృద్ధుడిలా కనిపించలేదు. ఆయన ఎవరో నాకు తెలియదు, మరియు ఆయన తన పేరును వెల్లడించలేదు.
ఆయన ఇలా అన్నారు, “నేను భూమిపై ఉన్నప్పుడు నా కుమారుడి కోసం నా శాయశక్తులా ప్రయత్నించానని మీకు తెలుసా? నేను అతనికి వస్తువులు కొని ఇచ్చేవాడిని. అతని కోసం ప్రతిదీ చేసేవాడిని. అతను వాటిని ఉపయోగించుకుంటాడని మరియు మారతాడని ఆశిస్తూ, నేను కొన్న వస్తువులను అతని గదిలో వదిలివేసేవాడిని. అతను ఎప్పుడూ వాటిని అభినందించలేదు, నాకు కృతజ్ఞతలు చెప్పలేదు, మరియు నేను అతనిలో ఎలాంటి మార్పును చూడలేదు.
నే ఆ వ్యక్తితో ఇలా అన్నాను, “భౌతిక వస్తువులు ముఖ్యం కాదు. బహుశా మీరు అతనికి విశ్వాసం గురించి, మతం గురించి బోధించి ఉండాల్సింది. అది అతనికి మరింత ఉపయోగకరంగా ఉండేది.”
ఆయన విచారంతో ఇలా అన్నారు, “మీకు తెలుసా, నేను ఆ బాలుడి తండ్రిని, నేను ఎప్పుడూ అతనికి వస్తువులు కొనిస్తూ, అన్నింటినీ ఇస్తూ ఉండటం వల్ల, ఇప్పుడు నేను బాధపడాల్సి వస్తోంది. నేను అతనితో విశ్వాసం గురించి మాట్లాడి ఉండాల్సింది మరియు నిశ్శబ్దంగా అతని కోసం ప్రార్థించి ఉండాల్సింది. దానికి బదులుగా, నేను భౌతిక వస్తువులతో అతన్ని మార్చడానికి ప్రయత్నించాను. ఇప్పుడు, నేను అలా చేయకూడదని నాకు చూపబడింది. నేను వాటన్నింటినీ దేవునికి సమర్పించి ఉండాల్సింది, నా కుమారుడి కోసం ప్రార్థించి ఉండాల్సింది మరియు అతనికి నిజంగా సహాయపడే దానిని బోధించి ఉండాల్సింది. కానీ నేను చేయలేదు, ఇప్పుడు, నేను ఎంత కష్టపడి ప్రయత్నించానో ఆ పనుల వల్లే, నేను దీని కోసం బాధపడాల్సి వస్తోంది.”